ကုိယ္အတြက္ အေရးၾကီးတဲ့ အရာေလးေတြ

ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မရႏုိင္ေသာ အရာ(၃)မ်ဳိး

(၁) ကုန္ဆံုးသြားေသာ အခ်ိန္
(၂) ေျပာျပီးေသာစကား
(၃) အခြင့္အေရးေကာင္းမ်ား

တန္ဖိုးအၾကီးဆံုးအရာ(၃)ခု
(၁) အခ်စ္
(၂) မိမိကိုယ့္ မိမိယံုၾကည္မူ
(၃) အခြင့္အေရးေကာင္းမ်ား

ဘယ္ေတာ့မွ မေသခ်ာေသာအရာ(၃)မ်ဳိး

(၁) အိပ္မက္
(၂) စိတ္ကူးရည္ရြယ္ခ်က္
(၃) ကံၾကမၼာ

အေကာင္းဆံုးဖန္တီးႏိုင္ေသာအရာ(၃)မ်ဳိး

(၁) အလုပ္ ၾကိဳးစားျခင္း
(၂) စိတ္ရင္းအမွန္ျဖင့္ ၾကိဳးစားျခင္း ၊ ရိုးသားျခင္း
(၃) စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ႏွစ္ျမွဳပ္ထားျခင္း

ပ်က္စီးေစေသာအရာ(၃)မ်ဳိး

(၁) အရက္ေသစာ
(၂) မာနၾကီးျခင္း ၊ မိမိိကိုယ္ မိမိ အထင္ၾကီးျခင္းႏွင့္ ၀င့္ႂကြားျခင္း
(၃) ေဒါသၾကီးျခင္း

တစ္ၾကိမ္ဆံုးရံူးျပီးေနာက္ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ရန္ ခက္ခဲေသာအရာ(၃)မ်ဳိး

(၁) ရိုေသေလးစားျခင္း
(၂) ယံုၾကည္စိတ္ခ်မႈ
(၃) ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈ

ေရကန္ထဲက ဆား

တစ္ခါတုန္းက ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္ျပီး အေတြ႔အၾကံဳ ၾကြယ္၀တဲ႕ ပညာရွိၾကီးတစ္ဦး ရွိပါတယ္… သူဟာ တစ္ေန႕မွာေတာ႕ အိမ္မီးေလာင္ျပီး ပိုင္ဆိုင္သမွ် အရာရာကို ဆံုးရႈံးသြားလို႕ စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ႕စြာနဲ႕ ၀မ္းနည္းပူေဆြးျပီး ငိုေၾကြးေနတဲ႕ လူငယ္တစ္ေယာက္ဆီ ေရာက္လာပါတယ္..  ပညာရွိၾကီးက ထိုလူငယ္ကို ေရတစ္ဖန္ခြက္ သြားယူခိုင္းျပီး ဆားတစ္ဆုပ္ကိုလဲ ယူလာခိုင္းပါတယ္.. ေရဖန္ခြက္ထဲကို ဆားတစ္ဆုပ္ ထည္႕လိုက္ျပီး ေရာေမႊလိုက္ကာ ထိုလူငယ္ကို ေသာက္ေစပါတယ္.. ျပီးေတာ႕ ဘယ္လိုအရသာမ်ိဳး ရွိသလဲလို႕ ေမးတဲ႕အခါ ထိုလူငယ္က  “ခါးတူးေနေအာင္ ငံပါတယ္”. လို႕ ျပန္ေျဖပါတယ္..

ဒီေတာ႕ ပညာရွိၾကီးက အသာျပံဳးလိုက္ရင္း ထိုသူကို ဆားတစ္ဆုပ္ကို ယူလာခဲ႕ပါလို႕ ခိုင္းလိုက္ျပီး သူနဲ႕အတူ လမ္းေလွ်ာက္ဖို႕ ျမိဳ႕ျပင္ဘက္ကို ေခၚလာခဲ႕ပါတယ္. ျမိဳ႕အျပင္ဘက္ကို လမ္းေလွ်ာက္လာၾကရင္း  အလြန္ က်ယ္ေျပာျပီး ၾကည္လင္လွတဲ႕ ေရကန္ၾကီးတစ္ကန္နား ေရာက္လာၾကပါတယ္.. ဒီအခါမွာ ပညာရွိၾကီးက ထိုလူငယ္လက္ထဲမွာ ပါလာတဲ႕ ဆားတစ္ဆုပ္ကို ေရကန္ထဲ ပစ္ထည္႕ခိုင္းလိုက္ပါတယ္..

ျပီးေတာ႕ လူငယ္ကို “ကဲ အခု ကန္ထဲကို ေရကို  ေသာက္ၾကည္႕ပါဦး” လို႕ ခိုင္းလိုက္တဲ႕အခါ ထိုလူငယ္ကလည္း ကန္ထဲကေရကို လက္ခုပ္နဲ႕ ခပ္ယူျပီး ေသာက္လိုက္ပါတယ္.. ပညာရွိၾကီးက လူငယ္ ေရေသာက္ျပီးတဲ႕အခါ “အခုေရာ ကန္ထဲက ေရက ဘယ္လိုအရသာ ရွိသလဲ” လို႕ ေမးလိုက္ပါတယ္.. ဒီေတာ႕  လူငယ္က  “ လတ္ဆတ္ျပီး ခ်ိဳျမတဲ႕ ေသာက္ေရရဲ႕  နဂိုအရသာ အတိုင္းပါဘဲ” လို႕ ျပန္ေျဖပါတယ္.. “ေစာေစာတုန္းက ေရခြက္ထဲကို ဆားထည္႕ျပီး ေသာက္လိုက္သလို ငံေသးရဲ႕လား” လို႕ ျပန္ေမးျပန္တဲ႕အခါ “ မငံေတာ႕ပါဘူး.” လို႔  လူငယ္က ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္..

ဒီေတာ႕မွ ပညာရွိၾကီးဟာ လူငယ္ေလးရဲ႕ လက္ကို ဆုပ္ကိုင္ျပီး ပုခံုးကို အသာအယာပုတ္လိုက္ကာ “ငါတို႕ဘ၀ေတြရဲ႕ ထိခိုက္နာက်င္မႈ၊ ဆံုးရႈံးခါးသီးမႈေတြဟာ ဘာနဲ႕တူသလဲဆိုရင္ ဆားနဲ႕တူပါတယ္.. ဘ၀မွာ ၾကံဳလာတဲ႕ နာက်င္ဆံုးရႈံးမႈေတြကို ခံစားရတဲ႕ အတိုင္းအတာဟာ မင္းက ဘယ္လိုခြက္မ်ိဳးနဲ႕ ခံယူမလဲ ဆိုတာနဲ႕ဘဲ သက္ဆိုင္တယ္..  . မင္းက ခြက္ေသးေသးနဲ႕ ခံယူမယ္ဆိုရင္ ထိခိုက္ဆံုးရံႈးမႈကို သိပ္ကို ၾကီးမားတယ္ လို႕ မင္းထင္လိမ္႕မယ္.. ေရကန္လို က်ယ္ေျပာလွတဲ႕ ခြက္ၾကီးၾကီးနဲ႔ ခံယူမယ္ဆိုရင္ အဲဒီဆံုးရႈံးမႈ၊ စိတ္ထိ ခိုက္နာက်င္မႈေတြဟာ ဘာမွ ေျပာပေလာက္တဲ႕ ဆံုးရႈံးမႈ၊ ထိခိုက္နာက်င္မႈ မဟုတ္ေတာ႕ဘူးေပါ႕…”

“ဒီေတာ႕ ဘ၀မွာ ထိခိုက္ဆံုးရႈံးမႈေတြ၊ နာက်င္ခါးသီးတာေတြ ၾကံဳလာတိုင္း ခြက္ၾကီးၾကီးနဲ႕ ခံယူႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ..  ကိုယ္႕ကိုယ္ကို ဖန္ခြက္တစ္လံုး မျဖစ္ေစပါနဲ႕.. ေရကန္တစ္ကန္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲ က်င္႕ၾကံလိုက္ပါ.. ဒီလိုဆိုရင္ နာက်င္ခံစားေနရတာေတြဟာ ေရကန္ထဲေရာက္သြားတဲ႕ ဆားတစ္ဆုပ္လို ေလွ်ာ႕ပါး သက္သာသြားပါလိမ္႕မယ္”  လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္..

“Stop being a glass. Become a lake.”

ျဖစ္ခ်င္တဲ့ေရာဂါ

တစ္ခါက ဥေရာပတိုက္ဘက္မွာ ဘုရင္တစ္ပါးရွိတယ္တဲ့. . . အဲဒီဘုရာဟာ သူ႕ဥယာဥ္ထဲမွာ ရွိတဲ့ ပန္းပင္ေတြ ၊ သစ္ပင္ေတြနဲ႕ စကားေေျပာေလ့ရွိတယ္. . . သူဟာ ဥယာဥ္ထဲေရာက္တဲ့ အခါတိုင္း အပင္ေတြကို အရမး္ပြင့္ အရမ္းသီးခိုင္းေလ့ရွိတယ္..

တစ္ေန႕မွာ သူဟာ ဥယာဥ္ၾကီးထဲကို ေရာက္သြားေတာ့ ၀က္သစ္ခ်ပင္ၾကီးဟာ ညွိဳးၿပီးေျခာက္ေနတယ္. . ဒီေတာ့ "ဘာျဖစ္တာလဲလုိ႕ ဘုရင္ၾကီးက ေမးလိုက္တယ္. . . . ၀က္သစ္ခ်ပင္ၾကီးက "ဘယ္လိုျဖစ္ရမွာတုံး . . . က်ဳပ္က ထင္းရွဴးပင္ကို တုၿပီး အေပၚကို တက္ေတာ့ ထင္းရွဴးပင္မဟုတ္ေလေတာ့ အျမစ္အားက မခံႏိုင္ေတာ့ ေသတာေပါ့ လို႕ေျပာတယ္. . . " ဒါနဲ႕ ထင္းရွဴးပင္ဆီကို သြားျပန္ေတာ့. ထင္းရွဴးပင္ၾကီး ကကိုင္းၿပီးေကြးက်ေနတယ္. . . ဒီေတာ့ ထင္းရွဴးပင္ၾကီးက "က်ဳပ္ကလညး္ စပ်စ္ပင္ၾကီးကို အားက် ၿပီး အသီးေတြ အရမ္းသီးလိုက္တယ္ . . . စပ်စ္ပင္ မဟုတ္ေလေတာ့ မခံႏိုင္ေတာ့ဘဲ ခုလို အရမ္းေကြးသြားတာေပ့ါလို႕ . . . "ေျပာတယ္. . .

အဲဒီေတာ့ ဘုရင္ၾကီးက စပ်စ္ပင္ဆီ ကိုေရာက္ျပန္ေရာ. . စပ်စ္ပင္ၾကီးကလည္း ေသမလိုျဖစ္ေနတာကို ေတြ႕ေတာ့ "ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲဆိုေတာ့ . . ." "က်ဳပ္က ႏွင္းဆီပင္ကို အားက်ၿပီး သူ႕လိုလိုက္ၿပီးပြင့္တာဗ်ိဳ႕. . . အဲဒီေတာ့ စပ်စ္သီးလည္း မသီးေတာ့ဘူး ၊ ႏွင္းဆီပန္းလည္း မပြင့္ေတာ့ဘဲ ခုလို ေသလုေမ်ာပါးျဖစ္သြားရတာပါပဲလို႕. . . . "ေျပာတယ္..

အဲဒီမွာ ဘုရင္ၾကီးက ဆက္ေလွ်ာက္သြားေတာ့ အပင္ေလးတစ္ပင္ကုိေတြ႕တယ္. . အပင္က သိပ္မၾကီးပါဘူး အရြက္ကေလးေတြ ၊ အကိုင္းအခက္ကေလးေတါ လည္း စိုစုိေျပေျပနဲ႕. . . အပြင့္ က ရနံ႕ေလးေတြလည္း သင္းပ်ံ႕လို႕. . အဲဒီအပင္ရဲ႕ အမည္က Heart-Ease ႏွလံုးေအးခ်မ္းပန္းလို႕ေခၚေလ့ရွိတဲ့ အပင္ကေလးပါ. . . ဘုရင္ၾကိးဟာ အဲဒီအပင္ေလးကို ၾကည့္ၿပီး "ငါ့ရဲ႕ ဦးယာဥ္တစ္ခုလံုးမွာ ရွိတဲ့ အပင္ေတြ ေသတာေတြ ေသကုန္ၿပီ အခ်ိဳ႕လည္း ေသလုေမ်ာပါး ျဖစ္ေနၿပီ . . .ႏွလံုးေအးခ်မ္းရယ္ မင္းကေတာ့ ရွင္သန္စိုျပည္ေနပါလား ဘာေၾကာင့္လဲ လို႕ေမးလိုက္တယ္. . . "

အဲဒီမွာ အပင္ေလးက "အသင္မင္းၾကီး ကြၽႏ္ုပ္ကို ဒီဥယာဥ္ထဲမွာ စိုက္ကတည္းက ႏွလံုးေအးခ်မ္းကို ႏွလံုးေအးခ်မ္းလိုပဲ ျဖစ္ေစခ်င္ပံုရပါတယ္. . . . ၀က္သစ္ခ်ပင္လုိ မျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး . . ဒါေၾကာင့္ ၀က္သစ္ခ်ပင္ကိုလည္း အားမက်ခဲ့ပါဘူး. . . ထင္းရွဴးပင္ ျမင့္ျမင့္ ၾကီးကိုလည္း အားမက်ခဲ့ပါဘူး. . အသီးေတြ ျပြတ္ေနေအာင္ သီးတဲ့ စပ်စ္ပင္ကို လည္း အားမက်ခဲ့ပါဘူး. . . . အပြင့္ၾကီးေတြ ေ၀ဆာေနတဲ့ ႏွင္းဆီပင္ကိုလည္း အားမက်ခဲ့ပါဘူး. . . နွလံုးေအးခ်မ္းဟာ ႏွလံုးေအးခ်မ္းလိုပဲ ရွင္သန္ခဲ့တယ္. . . . ဒါေၾကာင့္ ႏွလံုးေအးခ်မ္းအျဖစ္ နဲ႕ပဲ ရွင္သန္ရပ္တည္ေနႏိုင္တာေပါ့ လို႕. . . . " ေျပာလိုက္ပါတယ္..

ဒါေၾကာင့္ေလာကၾကီးမွာ ျဖစ္ခ်င္တာေတြမ်ားေနမယ္ဆိုရင္ အေပၚက ပံုျပင္ေလးလိုပဲ ဟုိမေရာက္ဒီမေရာက္နဲ႕ လမ္းခုလတ္မွာတင္ ကိုယ္လိုရာပန္းတိုင္ကို အေရာက္မလွမ္းႏိုင္ပဲ. . . . ေလွေလွာ္ရင္း ေလွာ္တက္က်ိဳးမွာ ျဖစ္ပါတယ္. . . မိမိလုပ္ခ်င္တဲ့အရာ၊ မိမိျဖစ္ခ်င္တဲ့အရာေတြကို တစ္စိုက္မတ္မတ္နဲ႕. . . လုပ္သြားမယ္ဆိုရင္ ကုိယ့္ရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ေတြျပည့္၀မွာ ျဖစ္ပါတယ္...

အားလံုးကိုခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္...

ဧရာ၀တီစာၾကည့္တိုက္